en rara op welke dag zou onze dakdekker herrijzen?

Eerst zien en dan geloven!

De werken aan de zeedijk zijn eindelijk begonnen...

Voor het behoud van Paloma werd een lange strijd gevoerd. Toen we vijf jaar geleden voor het eerst langer dan een vakantiedagje voet aan wal in Oostende zetten, voerde de toenmalige organisatie Bulldozer actie voor het behoud van La Paloma. De sloopvergunning werd onder druk van deze acties en het protest van buurtbewoners en mediafiguur Herr Seele afgewend. Na een lange windstilte werd op 13 oktober 2008 op kousenvoeten toch de sloopvergunning toegekend aan bvba Immo Projects Carpentier & Partners. Eén dag na de verkiezingen werd de sloop aangevat. Binnenkort hebben de bewoners van de omliggende beschermde monumenten uitzicht op betonblok nummer 1013 in plaats van op het verfijnde stucwerk van architect Pil.

Het beloofde erfgoedbeleid is ver te zoeken. La Paloma is was één van de mooiste eclectische belle-époque villa's die Oostende rijk is, maar voor het stadsbestuur blijkbaar niet waardevol genoeg om bewaard te blijven. In een artikel in de Standaard (12/09/09) uit Herr Seele zijn verontwaardiging. In hetzelfde artikel wordt ook Lieven Pascal, hoofd van de dienst stedenbouwkundige vergunningen, aan het woord gelaten. Volgens hem kreeg La Paloma een sloopvergunning omdat het "binnenin in een slechte bouwfysische toestand verkeerde en zich in zijn bestaande toestand niet leende tot herbestemming".

Dit is klinkklare onzin. Van buitenuit kon je zien dat op de eerste verdieping en in de gang beneden het stucwerk in zeer goede staat was. Het smeedijzer was nog volledig intact alsook de meeste tegels met afbeeldingen van flamingo's of fleur-de-lis. La Paloma stond helemaal niet op instorten. Het pand was zelfs in betere staat dan Villa Anna. Uiteraard doe je La Palemo geen plezier door het jarenlang te verwaarlozen. De ramen stonden steevast open zodat de gevleugelde naamgenootjes het pand inpalmden en regen en wind zijn gang konden gaan.

Dienst Monumenten en Landschappen van het Vlaamse Gewest, afdeling West Vlaanderen gaf negatief advies voor de sloop, maar voor het stadsbestuur is dit advies niet meer dan een vodje papier. Niks houdt een renovatie tegen...behalve de bouwmaffia en kompaan Bart Bronders.

Kaarsrecht in bed porde ik de wederhelft wakker. Het aanzetten van de gsm nam een eeuwigheid in beslag en het nummer van de hulpdienst waren we in alle paniek vergeten. Terwijl ik uiteindelijk toch een hulpverlener aan de lijn had, schoot de wederhelft in broek en schoenen en stoof hij als een blinde mol (zonder lenzen) de trap op. Er volgde veel geroep en getier terwijl ik nog steeds aan de lijn was met de 101-man. De politie was bliksemsnel ter plaatse. Niet ver van de Alfons Pieterslaan wonen heeft toch zijn voordelen. De vermeende inbreker kon bij de kraag worden gevat. Hij beweerde bij hoog en bij laag enkel op zoek te zijn naar een slaapplaats en stamelde enkele zinnen uit over De Dreve (in een vorig leven was villa Anna een opvangtehuis voor mannen). Uiteindelijk is er niks gestolen. Hoe de man binnengeraakt is, blijft zowel voor ons als voor de politie, een raadsel. De gevel moet nog verder geïnspecteerd worden; een brokstuk van de (nieuwe) loggia vonden we alvast beneden...

Gelukkig starten de werken, na een zeer lang kerstreces, opnieuw volgende week en hoort de stelling spoedig tot het verleden...